Mnogo neobjašnjivih događaja odigralo se tokom istorije ljudske civilizacije. Uprkos današnjoj tehnologiji, mnoge misterije su i dalje ostale nerešene, a stručnjaci i nauka nemaju odgovore na mnoga pitanja. I kad se dođe do rešenja, naučnici neka od njih ostave za sebe. Istorija čovečanstva prepuna je nerešenih misterija od kojih su neke više nego zastrašujuće i izazivaju veliku pažnju kako običnog sveta, tako i naučnika.Ako volite misterije o duhovima, vanzemaljcima, drevnim civilizacijama, cudnim bicima, neobicnim pojavama, neobjasnjivim nestancima, neresinim istorijskim zagonetkama..., onda ste na pravom mestu. Vodimo Vas na putovanje kroz svet Najvecih svetskih misterija. Zagonetni slučajevi i drevne misterije su pred Vama. Probajte da rešite ono što drugi nisu mogli.Pridruzite nam se.
Podelite sa nama vasa misteriozna i paranormalna iskustva.

Do you believe ?

UKOLIKO smatrate da citav tekst ili deo teksta ne odgovara istini, napišite svoje mišljenje, ili drugi tekst na istu temu, pošaljite nam i mi cemo to veoma rado postaviti na ovu stranicu.

недеља, 23. јануар 2022.

Duh dvorca Loch Leven ( The Loch Leven Castle -Mary, Queen Of Scots )

 


Dvorac Loch Leven, jedna od lepota i turističkih atrakcija Škotske, nalazi se na ostrvu. Bio je u upotrebi do 17. veka, a danas služi svrsi razrušenog dvorca za ljubitelje istorije. Ali kako je dvorac povezan sa škotskom kraljicom i njenim duhom?

Marija, kraljica Škotske, jedan je od najzloglasnijih monarha svih vremena. Njena životna priča puna je avantura, spletki i ubistava, a završava odrubljivanjem glave. Tragično, zar ne? Ali čak i nakon njene smrti, njena priča živi, ​​a očito i njen duh. Nakon što joj je odrubljena glava, njen je duh počeo "posećivati" različite dvorce i lokacije na kojima je držana kao zatvorenica, uključujući i dvorac Loch Leven.

Dvorac Loch Leven jedan je od najpoznatijih dvoraca Škotske. Engleski grof od Northumberlanda je ovde držan 2 godine pre nego što je poslan u Englesku na pogubljenje, jer je bio nepristojan prema engleskoj kraljici Elizabeti I. Sir William Douglas iz Loch Levena nasledio je ovaj dvorac kada je postao 6-i grof.

Nakon poraza u bici kod Carberry Hilla 1567., Mariju je držao u Loch Levenu kao zarobljenicu Lord Moray, njen polubrat. Tokom zatočeništva bila je prisiljena da potpiše papire za abdikaciju u korist svog sina Jamesa VI, koji je imao jedva godinu dana. Lord Moray je postao regent sve dok James nije bio spreman preuzeti i vladati Škotskom.

Nakon svega ovoga, Mary je još čekala i planirala svoj veliki beg dostojan filma.

Nakon što je potpisala dokumente o abdikaciji, Mary je počela planirati svoj veliki beg. Prvi put se obukla kao sluškinja i pokušala pobeći čamcem, ali je čamac bio sumnjičav jer su joj ruke bile prilično glatke za razliku od sluškinih, pa je zato i uhvaćena.

Njen drugi pokušaj bega bio je uspešan uz pomoć njinih saveznika i sledbenika, uključujući sina njenog tamničara, Willieja Douglasa koji se zaljubio u mladu kraljicu. Willie je pomogao Mary dostavljajući Maryina pisma njenim sledbenicima. U noći na majske svečanosti, Williejev brat George je sve čamce, osim jednog, prikovao za dokove i pomogao Mary da odvesla usred noći. Odatle je okupila vojsku u dvorcu Craignethan kako bi porazila svoje neprijatelje, ali nije uspela u bici kod Langsidea.

Nakon toga je zamolila svoju rođakinju, kraljicu Elizabetu I. za pomoć i ponovno je bila zatvorena u dvorcu. Nekoliko godina kasnije, optužena je za izdaju Elizabeth i odmah pogubljena.

Nakon njenog odrubljivanja glave, činilo se da se Marijin duh zadržava na svakom mjestu gdje je držana kao zarobljenica ili gde joj je dano utočište.

Bezglavi duh, kojeg mnogi nazivaju "bezglavom damom odevenom u belo", viđen je u dvorcu Carignethan - gde je Marija dobila gostoprimstvo nakon svog veličanstvenog bega iz dvorca Loch Leven - odmah nakon odrubljivanja glave. Može se samo pretpostaviti da je duh bio Marijin.

Dvorac Loch Leven u kojem je Marija rodila mrtvorođene blizance, koji su pokopani u blizini imanja u neobeleženim grobovima, je mesto gdje se Marija najviše viđa, tražeći svoju izgubljenu decu i nadajući se da će ona doći k njoj kako bi mogla konačno nestati u miru.

Postoje mnoge druge paranormalne pojave povezane s Marijinom prošlošću kao što je mrlja na podu Marijine sobe za koju se kaže da je od njenog sekretra Davida Rizzioa čiji je jedini zločin bio to što je bio blizak s Mary.

Maryin muž, lord Darnley, ubio je Rizzija ubovši ga više puta. Mrlja je očišćena mnogo puta, ali uvek se vraća noću.

Godine 1567. Marija je zarobljena i zatvorena nakon smrti lorda Darnleya. Za Mariju i grofa od Bothwella se sumnjalo da su ubice, a kada su uhvaćeni u begu iz dvorca, oboje su zatvoreni u dvorcu Bothwick. Marija je pobjegla iz ovog dvorca odjevena kao paž, čije su ukazanje mnogi vidjeli.

Čini se da Marijin duh vreba na svakom mestu na kojem je bila. Ne postoji čvrst dokaz da Marija proganja ova mesta, ali mnogi posetitelji su iskusili ukazanje iz prve ruke. Je li to trik naterati istraživače paranormalnog i turiste da odu tamo, ili su oni – posebice dvorac Loch Leven – zapravo ukleti? Možda nikada nećemo saznati.

Vilenjačka šuma ( Elfin forest )

 


Elfin Forest, veštičja šuma, koja se nalazi u susedstvu Questhavena i Harmony Grovea , nije odlična samo za planinarenje već i za dublje udubljivanje u misterije koje okružuju ovo područje. Poput popularnih susednih zajednica, priča se da je Elfinska šuma izuzetno progonjena stotinama, ako ne i hiljadama priča i prizora koji potkrepljuju ovu tvrdnju.

Najpopularniji mit je o beloj veštici. Kako priča kaže, njen muž i sin su ubijeni ovde davno. Priča se da ona još uvek traži svoju porodicu, ili možda osobu koja ih je ubila. Ona se kreće šumskim putevima na sablasnom crnom pastuvu. Ogrnuta je crnim ogrtačem koji joj pokriva lice i telo, veštica ima svemogući vid i oseti kada stranac ili uljez uđe u šumu. Kaže se da kada netko uđe u šumu i Questhaven, veštica obeleži tu osobu, ne ostavljajući nikakve fizičke naznake, već više duhovni trag. Nakon što je veštica obeleži, ta se osoba suočava sa smrću ako ikada ponovno uđe u šumu.

Ako razgovarate s ljudima u duhovnom centru Harmony Grove, selo u tom području, oni kažu da je konačno pronašla svetlo pre mnogo godina. Viđali su je redovno, ali je nisu viđali godinama.

Postoji i priča o beloj sovi od deset stopa koja luta ponoćnim nebom obasjanim mjesečinom. Sablasna sova se šulja uokolo, hvatajući naivne mlade ljude koji ulaze u šumu. Ako su posjetitelji u automobilu, sova sleti na automobil i posjeduje nekoliko načina da ubije putnike u vozilu. Ako su posetitelji pešice, ona se spušta da ih uhvati i ubije. Postoje i druge priče o sovi; međutim, mnogi ne govore o sovi u strahu od posjedica.

Priča se da su to područje na prelazu iz 19. pa sve do 20. veka nekada naseljavali Cigani i njihovi društveni srodnici. Legenda kaže da su u šumu ušli i drugi starosedioci i stanovnici iz susednih zajednica i oterali Cigane, ubijajući one koji su im stajali na putu. Zauzvrat, Cigani su prokleli Vilenjačku šumu i okolne zemlje. Očito je to prokletstvo izazvalo mnoge urbane legende i paranormalne aktivnosti o kojima se izvještava tokom godina.

Postoji i par mesta koja se veličaju u pričama o Questhavenu. To su priče o napuštenoj ludnici i legendarnoj kultnoj kući. S vratima i bodljikavom žicom okruženim poedom, ulaz u ruševine ludnice o kojoj se pričalo ima staru drvenu ogradu i natpis s oslikanim usnulim vilenjacima. Iza pokidane i oskvrnjene ograde leže hektari zemlje i temelji zgrada koji su ostali u ruševinama. Što se tiče kultne kuće, postoji mnogo videa sličnih vještici iz Blaira koje su srednjoškolci i filmaši amateri pokušali snimiti na navodnom kultnom imanju.

Postoje i priče o Indijancima iz severnog Diegueña koji proganjaju ova područja.

Postoji mnogo dokaza da su Indijanci sjevernog Diegueña živjeli na ovom području. Arheološkim iskopavanjima pronađeni su artefakti, malteri, metate, piktografi i petroglifi. Ovi primitivni crteži su pomogli da se dalje dešifruje ujmanski jezik, koji se govorio prije više od 9.000 godina.

Kasmirska princeza ( Kashmir Princess Conspiracy )

 


Avionske nesreće su tragične, ali kada je u pitanju zavera, jednostavno ne možete da sednete i prihvatite bilo koje objašnjenje koje vam se baci. Jedna takva misteriozna avionska nesreća bila je nesreća Kašmirske princeze.

Ne, nije bila princeza iz Kašmira. Bio je to iznajmljeni avion u vlasništvu Air India. 11. aprila 1955. godine, zbog eksplozije bombe, let se srušio u Južno kinesko more. Nikada nije stigao do Džakarte, Indonezija, do svog odredišta. Šesnaest osoba u avionu je poginulo u nesreći, dok su trojica preživela i zadobila povrede.

U 09:25 GMT, putnici i posada u aionu čuli su eksploziju, a kabina se ubrzo napunila dimom. Lokacija požara bila je neposredno iza motora br. 3 što je navelo pilota da ugasi navedeni motor kako bi sprečio da se zapali. Tri druga motora su još uvijek radila što je pilotu dalo vremena da pošalje tri signala za pomoć pre nego što im se radio ugasi. Njihova posljednja poznata lokacija u vazduhu bila je iznad ostrva Natuna prije nego što su izgubili vezu.

Kapetan je pokušao sleteti na more što je onemogućila kabina bez pritiska i prekinuti strujni krugovi. Sa količinom dima koja je ispunila avion, prsluci za spašavanje su žurno izdati, a posada je otvorila vrata za hitne slučajeve za izlaze.

 Desno krilo je prvo udarilo u površinu vode, efektivno razbivši letelicu na tri dela. Preživjeli su samo inženjer održavanja, navigator i prvi oficir, koje je kasnije pronašla obalska straža.

Istražitelji smatraju da je eksplozija i nesreća nastala zbog tempirane bombe. Sumnja se da je bombu u avion stavio tajni agent Kuomintanga u pokušaju atentata na kineskog premijera Zhoua Enlaija. Međutim, meta bombe se nikada nije ukrcala u avion. Propustio je let zbog hitne medicinske pomoći.

Ova hitna situacija bila je uklanjanje slepog creva. Tri dana nakon toga je ozdravio dovoljno za putovanje avionom i otputovao u Indiju da se sastane s premijerom Jawaharlalom Nehruom, a zatim u Burmu da se sastane s premijerom U Nu-om. Zatim je uspešno prisustvovao konferenciji Azija-Afro Bandung za koju su putnici na Kašmirskoj princezi prvobitno krenuli.

Čini se da su mnogi istoričari zabeležili ovaj čudan razvoj događaja. Ovi incidenti su dovoljni da dovedu do teorije zavere. Steve Tsang sa Univerziteta Oksford napisao je u izdanju časopisa China Quarterly iz septembra 1994. da je "Zhou znao za zaveru unapred i potajno je promenio svoje planove putovanja, iako nije sprečio lažnu delegaciju manjeg kadra da zauzme njegovo mjesto."

Dan nakon pada, kinesko ministarstvo inostranih poslova objavilo je saopštenje u kojem je bombaški napad okarakterizirao kao "ubistvo od strane organizacija specijalnih službi Sjedinjenih Država i Čang Kaj-šeka".

Dok su vlasti Hong Konga uveravale da bomba nije postavljena na avion u Hong Kongu, daljnja istraga policije Hong Konga otkrila je da je domar, Chow Tse-ming, iz Hong Kong Aircraft Engineering Co. bio umešan u podmetanje bombe. Otkriveno je da je Kuomintang regrutovao Chowa da pomogne u zaveri za ubistvo Zhou Enlaija.

Što se tiče umešanosti SAD-a, CIA je priznala da je razmatrala atentat na Zhou Enlaija. Ali Crkveni komitet je izvestio da ovi planovi nikada nisu odobreni i 'strogo osuđivani' od strane Washingtona. Godine 1971. Zhou je direktno pitao Henryja Kissingera o umešanosti njegove zemlje, na što je ovaj odgovorio negativno. (Naravno, niko im u lice neće priznati da je njihova zemlja skovala zaveru da nekoga ubije!)

Ova priča se, međutim, ne završava samo sumnjom i oštrim ukorom počinilaca nesreće. Zavera koja dovodi u pitanje Zhouovo znanje o zaveri ostaje. Bilo da je njegova odluka tog dana bila sreća ili dobro promišljen pokušaj samoodržanja, životi izgubljeni u nesreći ne čine ovaj drugi razlog opravdanim.

Projekat MKULTRA ( Project MK - ULTRA )

 




Projekat MKUltra (ili MK-Ultra ) je bio kodni naziv programa ilegalnog eksperimentisanja na ljudima koji je osmislila i preduzela Centralna obaveštajna agencija SAD (CIA). Eksperimenti su imali za cilj da razviju procedure i identifikuju droge kao što je LSD koji bi se mogli koristiti u ispitivanjima da oslabe pojedince i iznude priznanje putem ispiranja mozga i psihološke torture . MKUltra je koristila brojne metode da manipuliše mentalnim stanjima i moždanim funkcijama svojih subjekata, kao što je tajno davanje visokih doza psihoaktivnih droga (posebno LSD-a) i drugih hemikalija, elektrošokovi , hipnoza , senzorna deprivacija , izolacija i verbalno i seksualno zlostavljanje , pored drugih oblika torture .

MKUltri su prethodila dva eksperimenta u vezi s lijekovima, Project Bluebird i Project Artičoka .  Započeo je 1953. godine, smanjen je u obimu 1964. i 1967. i prekinut je 1973. Organizovan je kroz CIA-in ured za naučnu obavještajnu službu i koordiniran sa laboratorijama za biološko ratovanje vojske Sjedinjenih Država .  Program se bavio ilegalnim aktivnostima,  uključujući korištenje američkih i kanadskih državljana kao nesvesnih ispitanika. Opseg MKUltre bio je širok, sa aktivnostima koje su se sprovodile pod krinkom istraživanja na više od 80 institucija, uključujući fakultete i univerzitete, bolnice, zatvore i farmaceutske kompanije.  CIA je radila koristeći lažne organizacije , iako su neki najviši zvaničnici u ovim institucijama bili svjesni umešanosti CIA-e.

MKUltra je prvi put privukla pažnju javnosti 1975. godine od strane Crkvenog komiteta Kongresa Sjedinjenih Država i Komisije predsednika Sjedinjenih Država Geralda Forda o aktivnostima CIA- e u Sjedinjenim Državama (takođe poznata kao Rockefellerova komisija). Istražni napori bili su ometeni naredbom direktora CIA-e Richarda Helmsa da se svi dosijei MKUltra unište 1973.; Istrage Crkvenog komiteta i Rokfelerove komisije oslanjale su se na svedočenje direktnih učesnika pod zakletvom i na mali broj dokumenata koji su preživeli Helmsovu naredbu.  Godine 1977, Zakon o slobodi informacija inicirao je zahtev koji je otkrio skup od 20.000 dokumenata koji se odnose na MKUltra, što je dovelo do saslušanja u Senatu.  Sa nekih od sačuvanih informacija o MKUltri skinute su tajne u julu 2001. U decembru 2018, deklasifikovani dokumenti su otkrili da je CIA naterala šest pasa da trče, okreću se i zaustavljaju putem daljinskog upravljača i moždanih implantata kao deo MKUltre.

Iako CIA navodi da su eksperimenti po uzoru na MKULTRA napušteni, veteran CIA-e Victor Marchetti je izjavio u raznim intervjuima da ta organizacija rutinski provodi dezinformaciju za javnost te da se istraživanje kontrole uma nastavlja. U intervjuu 1977., Marchetti je izjavio da je službeni stav CIA-e o napuštanju MKULTRE "lažna priča"

петак, 21. јануар 2022.

Duh Farfara pustinje ( Ghost of Akhenaten )

 



Bela pustinja , koja se još naziva i Pustinja Farafra, nacionalni je park u Egiptu poznat po snežno belim do krem ​​boje stenama. Ima masivne formacije od krede koje su povremene peščane oluje oblikovale u čvrste stubove, naizgled van ravnoteže.

Čini se da je pustinja i dom duha Ehnatona, kojeg su primetili i turisti i nomadski beduini, a potonji naseljavaju depresiju Farafra u kojoj se nalazi Bela pustinja. Legenda kaže da su nakon njegove smrti egipatski sveštenici prokleli faraonov duh da večno luta pustinjama kao kaznu za njegov pokušaj da ukine egipatski politeizam i pretvori carstvo u monoteističku religiju sa središtem Atona.

Da li je kletva istinita ili ne, niko ne može reći, ali znamo da je Ehnaton zapravo napustio egipatski politeizam. Ovaj odlazak je bio toliko radikalan da se na kraju nije mogao prihvatiti, a nakon njegove smrti, svi Ehnatonovi spomenici su demontirani i skriveni, njegove statue uništene, a njegovo ime je zabranjeno da bude upisano na kraljevske liste. Nakon desetak godina tradicionalni religiozni običaji su se vratili i formirana je nova monaška dinastija koja je diskreditovala Ehnatona i nazivala ga „neprijateljem“ ili „zločincem“ u svojim zapisima.

Ehenaton je bio gotovo izgubljen za istoriju sve do otkrića Amarne u kasnom 19. veku , ili Ehetatona, novog glavnog grada koji je sagradio za poštovanje Atona. Nadalje, 1907. godine Edward R. Ayrton je iz grobnice KV55 u Dolini kraljeva iskopao mumiju koja bi mogla biti Ehnatonova . Genetskim testiranjem utvrđeno je da je muškarac pokopan u KV55 Tutankamonov otac, ali je od tada dovedena u pitanje njegova identifikacija kao Ehnaton.

Ehnatonovo ponovno otkriće i rana iskopavanja Flindersa Petrieja u Amarni izazvali su veliko zanimanje javnosti za faraona i njegovu kraljicu Nefertiti . Opisivan je kao "zagonetan", "misteriozan", "revolucionarac", "najveći idealist sveta" i "prvi pojedinac u istorijii", ali i kao "heretik", "fanatik", "možda lud ", i "lud". Zanimanje proizlazi iz njegove povezanosti s Tutankamonom, jedinstvenog stila i visokog kvaliteta likovne umetnosti kojoj je pokrovitelj bio , te stalnog interesa za religiju koju je pokušao uspostaviti.

четвртак, 4. новембар 2021.

 Jezero kostura - ( Roopkund lake's skeleton )


Visoko u indijskim Himalajima, udaljeno jezero smešteno u snežnoj dolini posuto je stotinama ljudskih kostura.

Jezero Roopkund nalazi se na 5.029 metara (16.500 stopa) nadmorske visine na dnu strme padine na Trisulu, jednoj od najviših indijskih planina, u državi Uttarakhand.

Ostaci su razasuti oko i ispod leda na "jezeru kostura", koje je otkrio britanski šumar koji je patrolirao 1942. godine.

Zavisno od godišnjeg doba i vremena, jezero, koje ostaje zaleđeno veći deo godine, širi se i smanjuje. Tek kad se sneg otopi vidljivi su kosturi, ponekad s pričvršćenim mesom i dobro očuvani. Do danas su ovde pronađeni skeletni ostaci otprilike 600-800 ljudi. U turističkim promocijama, lokalna vlast ga opisuje kao "tajanstveno jezero".

Više od pola veka antropolozi i naučnici proučavali su ostatke i zbunjivalo ih je niz pitanja.

Ko su bili ti ljudi? Kad su umrli? Kako su umrli? Odakle su došli?

Jedna stara teorija povezuje ostatke s indijskim kraljem, njegovom ženom i njihovim pratiocima, koji su svi poginuli u mećavi pre nekih 870 godina.

Druga sugerše da su neki od posmrtnih ostataka indijskih vojnika koji su pokušali napasti Tibet 1841. i bili su potučeni. Više od 70 njih tada je bilo prisiljeno pronaći put kući preko Himalaja i na putu su umrli.

Drugi pak pretpostavlja da je to moglo biti "groblje" na kojem su pokopane žrtve epidemije. U selima u okolini postoji popularna narodna pesma koja govori o tome kako je boginja Nanda Devi stvorila oluju s grdom "čvrstu poput gvožđa" koja je ubijala ljude koji su vijugali pokraj jezera.

Ranije studije kostura otkrile su da je većina ljudi koji su umrli bili visoki – “više od prosečnog rasta”. Uglavnom su bili sredovečni odrasli, u dobi između 35 i 40 godina. Nije bilo beba i dece. Neke od njih bile su starije žene. Svi su bili relativno dobrog zdravlja.

Takođe, uopšteno se pretpostavljalo da su kosturi jedne grupe ljudi koji su odjednom umrli u jednom katastrofalnom incidentu tokom 9. veka.

Najnovija petogodišnja studija , koja je uključivala 28 koautora iz 16 institucija sa sedištem u Indiji, SAD-u i Nemačkoj, pokazala je da sve ove pretpostavke možda nisu tačne.

Naučnici su genetski analizirali i datirali ugljikom ostatke 38 tela, uključujući 15 žena, pronađenih u jezeru - neka od njih datiraju unatrag oko 1200 godina.

Otkrili su da su kosturi i genetski raznoliki i da je njihova smrt vremenski razdvojena čak 1000 godina.

To poništava sva objašnjenja koja su uključivala jedan katastrofalni događaj koji je doveo do njihove smrti.Još uvijek nije jasno šta se dogodilo na jezeru Roopkund, ali sada možemo biti sigurni da se smrt ovih osoba ne može objasniti niti jednim događajem.

No, što je još zanimljivije, genetička studija otkrila je da su kosturi sadržavali različite ljude: jedna skupina ljudi imala je genetiku sličnu današnjim ljudima koji žive u Južnoj Aziji, dok je druga "usko povezana" s ljudima koji žive u današnjoj Evropi, posebice oni koji žive na grčkom ostrvu Kreti.

Takođe, ljudi koji su došli iz južne Azije izgleda da ne potiču iz iste populacije.

Neki od njih imaju poreklo koje bi bilo češće u grupama sa severa potkontinenta, dok drugi imaju poreklo koje bi bilo češće iz južnijih grupa.

Jesu li te različite grupe ljudi putovale do jezera u manjim grupama tokom nekoliko stotina godina? Jesu li neki od njih umrli tokom jednog događaja?

Na lokalitetu nije pronađeno oružje ili trgovačka roba - jezero se ne nalazi na trgovačkom putu. Genetske studije nisu pronašle dokaze o prisutnosti nekog drevnog bakterijskog patogena koji bi mogao pružiti bolest kao objašnjenje za uzrok smrti.

Hodočašće koje prolazi pored jezera moglo bi objasniti zašto su ljudi putovali tim područjem. Studije otkrivaju da se verodostojni izveštaji  o hodočašću na tom području pojavljuju tek krajem 19. veka, ali natpisi u lokalnim hramovima datiraju između 8. i 10. eka, "što sugeriše potencijalno ranije poreklo".

Stoga naučnici veruju da su se neka tela pronađena na tom mestu dogodila zbog "masovne smrti tokom hodočašća".

Ali kako su ljudi s istočnog Mediterana sleteli na udaljeno jezero na najvišim indijskim planinama?

Čini se malo verovatnim da bi ljudi iz Evrope putovali sve od Roopkunda kako bi učestvovali u hinduističkom hodočašću.

Ili se radilo o genetski izoliranoj populaciji ljudi iz dalekog istočnog mediteranskog područja koja je živjela u regiji već mnogo generacija?

 Bitka za Los Andjeles - ( The Battle of Los Angeles )


Bitka iznad Los Angelesa (eng. Battle of Los Angeles ili The Great Los Angeles Air Raid) događaj je koji se zbio 25. februara 1942. godine kada su radarske stanice navodno otkrile NLO iznad zaliva Santa Monica, Los Angeles u 2:25 sati. Verovatnost je da je panika i paranoja, uzrokovana japanskim napadom na Pearl Harbour 17. decembra 1941. i ulaskom SAD-a u Drugi svetski rat, bio glavni okidač za izbijanje masovne histerije, koja je rezultirala pucnjavom američke vojske u nebo iznad Los Angelesa.

Nešto iza dva sata ujutro, začule su se sirene za uzbunu i vlasti su naredile potpuno zamračenje Los Angelesa. Razlog je bio ogroman predmet koji je lebdeo iznad grada, a za koji su američke vlasti verovale da se radi o nepoznatoj japanskoj letelici. Objekt je isprva viđen iznad četvrti Culver City i Santa Monice. Regionalne protivazdusne jedinice su krenule u akciju opalivši oko 1500 rundi streljiva u neverovatno osvetljeno nebo. Oglasile su se vazdusne uzbune koje su probudile na hiljade ljudi; neki su zgrabili oružje i istrčali van u pidžamama. Grad je bio u potpunom mraku čak 5 sati. U panici je pet ljudi poginulo – troje u saobracajnim nesrećama i dvoje od srčanog udara. Do današnjeg je dana nejasno šta se zapravo dogodilo. Japanci poriču da su njihovi avioni ikada leteli iznad L.A.-a. Neki stanovnici tvrde da su videli trouglaste letelice na nebu, vojni zvanicnici sve pripisuju napetim živcima i meteorološkim balonima. Nema dokaza da je ikakva bomba bačena s neba ili da je kakav drugi bojni projektil stigao s neba.